 |
| Start | Actueel | Profiel | Studieopbouw | Vakken | Medewerkers | Toelating | Contactinfo | Links |
|
Dit is de negende nieuwsbrief van de Master Politieke Communicatie van de Antwerpse Universiteit, de eerste van het academiejaar 2011-2012. Via deze brief houden we u op de hoogte van gebeurtenissen in en rond onze masteropleiding. Geen lange verslagen, maar korte impressies en relevante informatie. In dit nummer onder andere een terugblik op de thesisprijs en een interview met de winnaar, een avontuurlijk verhaal uit Paraguay en een oproep aan de alumni! Ook alle vorige nieuwsbrieven kunnen nagelezen worden op deze website, hiernaast in het linkermenu of bij Eerdere berichten. Inhoud: 1. Interview winnaar thesisprijs Ook in het academiejaar 2010-2011 was er de thesisprijs Politieke Communicatie. Vijf studenten werden geselecteerd voor deze prijs. Ze presenteerden hun masterproef en beantwoordden de kritische vragen van de vakjury. Het was Iskander De Bruyker die de prijs in ontvangst mocht nemen. Naar goede gewoonte zoeken we de winnaar na de zomervakantie op voor een kort interview.
Kan je kort samenvatten waarover je scriptie juist gaat? Wat zijn de belangrijkste resultaten van je onderzoek? Wat dacht je toen je de lijst met finalisten onder ogen kreeg? Was je zenuwachtig voor de vragen van de - toch wel indrukwekkende - jury? Hoe waren de reacties nadien? Wat ga je met het prijsgeld doen? Hoe kijk je terug op de masteropleiding politieke communicatie? Wat zijn je toekomstplannen? » Ondertussen werkt Iskander als doctoraatbursaal bij het departement Politieke wetenschappen van de Universiteit Antwerpen. We wensen hem alvast veel succes! 2. De nieuwe studenten in beeld In 2011-2012 heeft zich een recordaantal van 59 studenten ingeschreven in de master politieke communicatie (30 mannen, 29 vrouwen). Daarnaast hebben er zich nog 14 studenten (6 mannen, 8 vrouwen) aangemeld voor het schakelprogramma politieke communicatie (dit programma is bestemd voor professionele bachelors die later de stap naar de master willen zetten).
Bij 38 van de masterstudenten is sprake van een directe toegang tot de master zonder aanvullende vakken. Dit betekent dat deze studenten reeds over een PSW bachelor-, master-, of schakeldiploma beschikken van de UA of van een andere universiteit. In andere gevallen moeten studenten naast de master een à drie aanvullende vakken volgen. Het betreft in de praktijk meestal statistiek en eventueel een ander basisvak (Inleiding in de Communicatiewetenschappen of Politieke Wetenschappen). De master politieke communicatie is namelijk een specialistische opleiding die ook studenten aantrekt met een bachelor-of masterdiploma uit een totaal andere discipline, wat een interessante mix aan studenten oplevert.
Studenten van andere Belgische universiteiten met directe toegang tot de master komen dit jaar uit de volgende studierichtingen: CW (3 KUL, 1 UCL); PW (1 KUL); Sociologie (1 UG); Oosterse Talen (1 UG).
De Nederlandse delegatie blijft groeien. De ingeschreven studenten zijn voor ongeveer een vijfde afkomstig uit Nederland (13). Deze studenten hebben ook in 2011-2012 weer een zeer diverse achtergrond: Psychologie of Maatschappijwetenschappen (Universiteit Tilburg); Communicatie-wetenschappen (Nijmegen); Politieke Wetenschappen (Universiteit van Amsterdam); Europese Studies of Communicatie (Hogeschool Den Haag) of Commerciële communicatie (Hogeschool Breda).
3. Openingslezing Geert Mareels Op 26 september 2011 werd de Master Politieke Communicatie voor inmiddels al het vijfde jaar feestelijk ingeluid. Elk jaar bestaat de opening van het academiejaar uit een algemene infosessie en een openingslezing van een ‘ervaringsdeskundige’ op het gebied van de politieke communicatie (dit is daarom meestal een lid van ons adviescomité). Traditioneel wordt de opening van het academiejaar feestelijk afgesloten met een receptie, waarbij het glas kan worden geheven op een succesvol afstudeerjaar. Uiteraard mocht deze dag wederom op veel publieke belangstelling rekenen.
Dit jaar werd de openingslezing verzorgd door Geert Mareels. De heer Mareels is Vlaams E-governmentmanager; politieke communicatie 2.0, zeg maar. Daarbij is hij voormalig kabinetschef van Luc Van den Bossche, Steve Stevaert en Renaat Landuyt (voormalige minister-vicepresidenten van de Vlaamse regering) en heeft als zodanig buitengewoon veel ervaring in ons vakgebied.
Hieronder volgt een samenvatting van de lezing:
Met enige vertraging ontdekken ook politici en administraties de mogelijkheden van sociale netwerken als Facebook en Twitter. Volgens sommigen houden sociale media immers een belofte in zich om de band tussen burgers en politiek te herstellen en om burgers beter te betrekken bij maatschappelijke vraagstukken. Barack Obama gebruikt Facebook al van voor zijn verkiezing als een middel om te ontdekken wat er bij de Amerikanen leeft en hoe zijn ideeën worden onthaald. In België worden die sociale media doorgaans als niets meer dan nog eens een top-down communicatiemiddel gebruikt. Er is weinig echte interactie. Politici of besturen plaatsen wel berichtjes om te communiceren waar ze mee bezig zijn, maar doen weinig of niets met de mogelijke discussies die dat al eens losweekt. Waar men dan met spijt vaststelt dat die burger relatief weinig geïnteresseerd is in al die mededelingen van de regering.
Het lijkt me geen teken van zwakheid als bijvoorbeeld een Antwerps politicus enkele jaren geleden had gevraagd: “Brug of tunnel, het heeft allebei voor- en nadelen? ”. Hij had veel kunnen leren over de vox populi vooraleer de politieke stellingenoorlog was begonnen, en er zijn conclusies uit kunnen trekken. Als een overheid of politicus die nieuwe media niet interactief wil gebruiken, kan die beter de moeite niet doen wegens puur tijdverlies. Tenzij preken voor eigen parochie toch nieuwe kiezers kan opleveren.
In het algemeen zou ik e-government willen zien evolueren van het “digitaliseren van de bureaucratie” (online formulieren e.d.) naar het gebruik van moderne technologie om de doelstellingen van de overheid te realiseren. Die doelstelling is goed onderwijs, mobiliteit, leefmilieu, gezondheid, de ministeries zijn niet meer dan het beste middel dat men in de 19de eeuw had toen men enkel kon reguleren, controleren en subsidiëren om die doelstellingen te realiseren. E-health, E-learning, e.d. bieden veel nieuwe mogelijkheden.
4. Wat te doen na de Master? Ga de Paraguayaanse politiek in! Van studente politieke communicatie in Antwerpen tot communicatie-adviseur in Asuncion, Paraguay. Een jaar geleden leek het nog een onbereikbare droom, en hier zit ik nu in het kantoor van nationaal parlementslid Sebastian Acha. Sinds begin augustus maak ik deel uit van zijn team raadgevers en ben ik verantwoordelijk voor alles wat met communicatie te maken heeft. Wat houdt dat concreet in? Mijn werkdagen beginnen (om 7u ’s morgens!!) met het doornemen van alle kranten, samen met Acha en zijn secretaris bespreken we de actualiteit, wisselen we opinies uit over verschillende stukken en ontvangen de eerste journalisten. Ik onderhoud zijn online sociale netwerken (Facebook, Twitter en Blogs), werk ideeën uit voor zijn campagne, maak promotiefilmpjes voor YouTube, ontvang journalisten en lees artikels na voor publicatie. Als assistente en rechterhand mag ik ook mee naar alle vergaderingen en evenementen en krijg zo de unieke kans om een elitair netwerk uit te bouwen.
Of er veel verschil bestaat tussen Belgische en Paraguyaanse politiek? Ik denk dat het er hier allemaal wat informeler aan toe gaat, de politici staan dichter bij hun electoraat en er staan dan ook dagelijks minstens 20 mensen op de gang te wachten op een gesprek met Acha. Iedereen kan zomaar het congresgebouw in en uit (behalve tijdens zittingen) en het electoraat maakt daar gretig gebruik/misbruik van om de politici persoonlijke gunsten te komen vragen. Mijn grootste uitdaging bestaat er op dit moment uit een strategie te bedenken die Acha toelaat dicht bij zijn kiezers te staan, zonder té familiair te worden en mensen teleur te stellen omdat je onmogelijk voor iedereen goed kunt doen.
De communicatietechnologie staat niet stil en dus bestaan mijn ‘vrije’ middagen (ambtenaren werken hier maar tot 14u) uit het lezen van wetenschappelijke artikels, nieuwssites en het screenen van internet op zoek naar nieuwe ideeën en inspiratie. En dat is net wat mijn job zo boeiend maakt; het is de perfecte combinatie van mijn studies (bachelor journalistiek en master politieke communicatie), ik heb niet alleen de mogelijkheid om alle theorie uit mijn opleiding in praktijk om te zetten, maar ik leer ook elke dag bij. Bovendien staan er elke dag nieuwe uitdagingen voor de deur. Zo zijn we vorige week begonnen met de voorbereidingen voor de presidentsverkiezingen van 2013 en 2018. Wordt ongetwijfeld vervolgd…
Op 30 juni 2011 werd voor het vierde jaar om de prijs voor beste masterproef Politieke Communicatie gestreden. Uit alle thesissen die in eerste zittijd worden afgeleverd, wordt een selectie gemaakt door de proffen en assistenten op basis van de kwaliteit van het onderzoek en de pres(en)tatie op de collectieve verdediging. Vervolgens krijgen de geselecteerde kandidaten de mogelijkheid hun onderzoek voor te stellen aan een onafhankelijke jury, bestaande uit leden van het adviescomité van de master. Dit zijn gevestigde namen uit de media, politiek, middenveld, overheidscommunicatie en onderzoek. De winnaar van de thesisprijs wordt dus verkozen door mensen uit de praktijk, die zodoende ook een andere kijk op de kwaliteit en de relevantie van een onderzoek kunnen hebben dan mensen uit de academische wereld. Dit maakt de thesisprijs tot een spannende en unieke verkiezing.
Dat de mussen deze editie eens niet gezamenlijk dood van het dak vielen – traditiegetrouw is de dag van de thesisprijs vaak toevallig de warmste dag van het jaar – deed de genomineerden en de talrijk vertegenwoordigde jury meer dan goed. Het was dit jaar zeker geen eenvoudige opgave, gezien het algehele hoge niveau van de kandidaten en hun thesissen. De vakjury, onder leiding van VRT-journalist Marc Van de Looverbosch, had nog enige tijd nodig om zich te beraden, maar was er desondanks unaniem over uit dat de prijs moest gaan naar Iskander De Bruycker (zie interview bovenaan) voor zijn masterproef getiteld "The role of the news media in the shaping of issue ownership".
De jury waardeerde de wetenschappelijke kwaliteit, de heldere en aangename presentatie en de maatschappelijke relevantie. De zichtbaar verraste en aangeslagen Iskander mocht dan ook de cheque van maar liefst 500 euro mee naar huis nemen. Maar nog meer dan deze mooie 'vakantiebonus' telt uiteraard de eeuwige roem!
Met de feestelijke uitreiking van de thesisprijs werd tevens het academiejaar officieel afgesloten. De master Politieke Communicatie kende tot dusverre nog nooit zo’n grote groep studenten. Ondanks (of mede) het hoge aantal, kan er worden teruggekeken op een wederom succesvol masterjaar voor de meeste studenten, waarvan met name de inzet en enthousiasme zeer is gewaardeerd. Wij wensen alle afgestudeerden in de master Politieke Communicatie 2010-2011 veel succes in de verdere loopbaan, nu en in de toekomst.
» De volledige versies van de winnende thesis en de overige genomineerden zijn hier te vinden op deze website. 6. Oproep Emile Zolaprijs Meer informatie over deze essayprijs op de site van Samenleving en Politiek: www.stichtinggerritkreveld.be. Het prijzengeld is niet mis! Deadline insturen essay is 17 december 2011.
7. Oproep aan de Alumni De opleidingscommissie MA Politieke Communicatie zoekt een oud-student van de master om binnen de opleiding de alumni te vertegenwoordigen. Deze afgevaardigde vertegenwoordigt alles aangaande de alumni van de master, wat voornamelijk gericht is op de informatie en communicatie tussen de opleiding en de alumni. De opleidingscommissie komt in principe eens per kwartaal bijeen om te vergaderen.
» Interesse voor deze functie? Laat dit dan voor 24 december a.s. weten aan de opleidingsvoorzitters, door een e-mail te sturen naar opleidingssecretaris Anne Hardy. 8. Welkom “Nieuwe” Collega’s! In dit nieuwe academiejaar verwelkomen we enkele ‘nieuwe gezichten’ in de staf van de master Politieke Communicatie. ‘Nieuwe gezichten’ is misschien niet de juiste omschrijving, want stuk voor stuk lopen ze hier al jaren rond, maar ze zijn wel nieuw in functie. Een kort voorstelrondje kan daarom natuurlijk geen kwaad.
(Nieuwe) Mandaatassistent: Anne Hardy (Nieuwe) Docent: Jonas Lefevere (Nieuwe) Peter: Peter Van Aelst Sinds bijna drie maanden woon ik, samen met mijn gezin, in de Verenigde Staten, waar ik een sabbatical heb. Ik zit aan Stanford University (Californië, niet ver van San Francisco) als visiting scholar. Het is hier leuk wonen en leven, dat zal niet veel uitleg nodig hebben.
Ik zit in de groep van professor Shanto Iyengar, dat is een van de founding fathers van de politieke communicatie. Iyengar is vooral bekend omdat hij als een van de allereersten in het onderzoeksdomein van politiek en communicatie echte experimenten opzette waarbij proefpersonen worden ‘blootgesteld’ aan een gecontroleerde ‘prikkel’ (meestal een nieuwsbericht). Ik heb mijn kantoor, dat ik met anderen deel, in het zogenaamde political communication lab, wat nog eens de positief-wetenschappelijke benadering onderstreept die hier wordt aangehangen. Zelf nogal positivistisch ingesteld, voel ik me hier als een vis in het water.
Een sabbatical is bedoeld om te herbronnen en even de tijd te nemen om na te denken (wat academici eigenlijk altijd al zouden moeten doen). Dikwijls resulteert het in een nieuw onderzoeksprogramma. De eerste maanden zit dat laatste er echter niet direct in. Ik had veel projecten lopen (vooral publicaties) en die moeten eerst verder worden afgewerkt en voltooid vooraleer ik met nieuwe dingen kan starten. Die nieuwe dingen hoop ik ondermeer met collega’s van hier ter plaatse in Stanford te kunnen doen. Naast Iyengar is er bijvoorbeeld ook nog John Krosnick (publieke opinie) en Doug McAdam en Sarah Soule (sociale bewegingen). Voor mij zal politieke agenda-setting, en de rol van de media daarin, wel zeker nog een tijdje mijn allerbelangrijkste onderzoeksdomein blijven.
Ik wens alle nieuwe studenten Politieke Communicatie, die ik dus niet zal kennen dit jaar, het allerbeste en een boeiend jaar toe.
De Landtsheer, C., Kalkhoven, L. & Broen, L. (2011). De beeldspraak van Geert Wilders, een Tsunami over Nederland? Tijdschrift voor Communicatiewetenschap (Forthcoming).
De Landtsheer, C. & Middelhoff, J. (2011). The role of personality in politics on the European Union example. Polis / Political Studies, No 2 (122) 2011, 25-35, ISSN 0321 – 2017 (verschenen in het Russisch).
De Vries, P. & C. De Landtsheer (2011). The Centrality of Political Personality to Political Suitability", aD Research ESIC. International Journal of Communication Research, N° 4 Vol. 4, 66-81, ISSN 1889-7304
Kalkhoven, L. & Luyckx, A. (2011). Visual propaganda of the Taliban: a combination of camera framing, metaphors, colors and symbols of nature. Politics, Culture & Socialization, 2011/2 (Forthcoming).
Van Aelst, P., & Lefevere, J. (2012). Has Europe got anything to do with the European elections? A study on split-ticket voting in the Belgian regional and European elections of 2009. European Union Politics, (Forthcoming), 33.
Walgrave, S., Lefevere, J., & Tresch, A. (2012). Disentangling the Dimensions of Issue-Ownership. Public Opinion Quarterly, (Forthcoming).
Walrave, M. & Heirman, W. (2011). Disclosing or protecting? Teenagers' online self-disclosure. In Gutwirth, S. et al. (Eds.), Computers, privacy and data protection : an element of choice. Dordrecht: Springer. (http://www.springer.com/law/international/book/978-94-007-0640-8)
Walrave, M. & Heirman, W. (2011). Cyberbullying: predicting victimization and perpetration. Children and Society, 5(1), 59-72.
Kalkhoven, L. & De Landtsheer, C. (2011). The imagery of Geert Wilders, a Tsunami over the Netherlands? Paper Conference ECPR, Reykjavik, Iceland, August 25-27.
De Landtsheer, C., Kalkhoven, L. (2011). The imagery of Geert Wilders, a Tsunami over the Netherlands? Paper expert meeting IPSA “RC21 & RC29, Krakow, Poland, June 23-25, 30 p.
Michel Walrave presentation "Teenagers and social network sites: balancing between self-disclosure and privacy concerns?" op het EU Kids Online Conference, 22 september 2011, LSE's Media and Communications Department
Verantwoordelijke uitgever en hoofdredactie: Lieuwe Kalkhoven. |
| Master Politieke Communicatie - Departement
Politieke Wetenschappen - Departement Communicatiewetenschappen - Faculteit
Politieke
& Sociale Wetenschappen Universiteit Antwerpen 2010-2011 Sitebeheer - Webdesign |